Taksa notarialna

Taksa notarialna to wynagrodzenie notariusza za sporządzenie aktu notarialnego i czynności z nim związane. Jej wysokość nie jest dowolna: rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości ustala stawki maksymalne uzależnione od wartości przedmiotu czynności, a notariusz może zejść poniżej tego pułapu, lecz nie ma prawa go przekroczyć. W praktyce przy zakupie nieruchomości taksę liczy się od ceny lokalu lub domu.

Jak liczy się stawkę

Taksa ma charakter degresywny: dla niższych kwot pobiera się wyższy procent, a powyżej kolejnych progów dolicza się malejący procent od nadwyżki. Dla typowych transakcji mieszkaniowych istotny jest przedział od 60 tys. do 1 mln zł, w którym maksymalna taksa wynosi 1010 zł plus 0,4% od nadwyżki ponad 60 tys. zł, a powyżej 1 mln zł kolejny próg z niższym procentem. Do taksy dochodzi VAT 23%, a przy sprzedaży notariusz pobiera jeszcze, niezależnie od własnego wynagrodzenia, należne podatki i opłaty sądowe i przekazuje je dalej.

Trzeba odróżnić samą taksę od pozostałych kosztów aktu, które klient często wrzuca do jednego worka. Obok wynagrodzenia notariusza płaci się bowiem podatek PCC w wysokości 2% przy zakupie z rynku wtórnego oraz opłaty sądowe za wpisy w księdze wieczystej: 200 zł za wpis prawa własności i 200 zł za wpis hipoteki, a przy zakładaniu nowej księgi dodatkowo 100 zł. Taksa to tylko jeden z tych składników i zwykle nie największy. Pełną rolę kancelarii opisuje hasło notariusz, a sam dokument akt notarialny.

Przykład: Przy zakupie mieszkania z rynku wtórnego za 600 000 zł maksymalna taksa notarialna mieści się w przedziale do 1 mln zł: 1010 zł plus 0,4% od nadwyżki ponad 60 000 zł, czyli od 540 000 zł, co daje 2160 zł, razem 3170 zł netto, a po doliczeniu VAT około 3899 zł. Odrębnie kupujący zapłaci 2% PCC (12 000 zł) oraz opłaty sądowe za wpisy do księgi wieczystej.

Pojęcia powiązane