Najem okazjonalny
Najem okazjonalny to szczególna forma umowy najmu mieszkania, dostępna wyłącznie dla wynajmującego będącego osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmu. Jej celem jest ułatwienie właścicielowi odzyskania lokalu od najemcy, który nie chce się wyprowadzić — bez wieloletniego procesu sądowego o eksmisję, który normalnie chroni lokatora.
Mechanizm opiera się na trzech dokumentach. Najemca składa u notariusza oświadczenie o dobrowolnym poddaniu się egzekucji co do opróżnienia lokalu, wskazuje inny lokal, w którym mógłby zamieszkać po zakończeniu najmu, oraz dołącza zgodę właściciela tego lokalu na przyjęcie go. Wynajmujący ma 14 dni na zgłoszenie umowy naczelnikowi urzędu skarbowego — bez tego zgłoszenia umowa traci szczególny status i staje się zwykłym najmem chronionym. Umowę zawiera się na czas oznaczony, maksymalnie na 10 lat.
W zamian za te formalności właściciel zyskuje pewność: po wygaśnięciu umowy i braku dobrowolnego opuszczenia lokalu kieruje sprawę od razu do komornika na podstawie aktu notarialnego, z pominięciem etapu wyroku eksmisyjnego. To rozwiązanie pośrednie między zwykłym najmem a najmem instytucjonalnym przeznaczonym dla firm. Pełen przewodnik z wykazem dokumentów i kosztami notarialnymi: najem okazjonalny od A do Z. Zobacz też zasady, na jakich pobierana jest kaucja (do 6-krotności czynszu).
Przykład: Właściciel mieszkania w Poznaniu podpisuje umowę najmu okazjonalnego na 2 lata. Najemca u notariusza poddaje się egzekucji i wskazuje mieszkanie rodziców w Lesznie jako lokal zastępczy, z ich pisemną zgodą. Właściciel zgłasza umowę do US w ciągu 14 dni. Gdy najemca po wygaśnięciu umowy nie wyprowadza się, eksmisja rusza bez osobnej rozprawy.