Marża banku
Marża banku to stały, ustalony w umowie kredytowej narzut, który bank dolicza do stawki rynkowej WIBOR, tworząc razem z nią oprocentowanie kredytu zmiennego. WIBOR zmienia się wraz ze stopami NBP, ale marża pozostaje taka sama przez cały okres spłaty — to właśnie ona jest faktycznym zarobkiem banku na kredycie.
To najważniejszy parametr, który realnie negocjujesz. WIBOR jest dla wszystkich banków taki sam, więc o tym, czyja oferta jest tańsza, decyduje przede wszystkim wysokość marży. Banki obniżają ją w zamian za skorzystanie z dodatkowych produktów: konta osobistego z wpływem wynagrodzenia, karty kredytowej czy ubezpieczenia na życie. To tzw. cross-selling — niższa marża, ale obwarowana warunkami, których niespełnienie może ją podnieść.
Na wysokość marży wpływa też LTV: im wyższy wkład własny, tym niższe ryzyko banku i zwykle niższa marża. Porównując oferty, nie patrz na samą marżę w oderwaniu od reszty — dwie oferty o identycznej marży mogą się różnić prowizją czy obowiązkowymi ubezpieczeniami. Jedyny uczciwy porównywalny wskaźnik to RRSO. Szczegółowy przewodnik: marża banku w kredycie hipotecznym.
Przykład: Przykład poglądowy (marże umowne, nie aktualne stawki). Dwa banki oferują kredyt 350 000 zl. Pierwszy proponuje marżę 2,0% bez dodatkowych produktów. Drugi schodzi do 1,6%, ale pod warunkiem konta z wpływem pensji, karty i ubezpieczenia na życie. Jeśli zrezygnujesz z któregoś produktu w drugim banku, marża wraca do 2,3% — dlatego liczy się całkowity koszt z warunkami, a nie sama liczba na ulotce.