Indeksacja czynszu
Indeksacja czynszu to mechanizm automatycznego podnoszenia opłaty najmu w oparciu o ustalony wskaźnik - najczęściej roczny wskaźnik inflacji ogłaszany przez GUS. Klauzula indeksacyjna wpisana do umowy pozwala dostosowywać czynsz do spadku siły nabywczej pieniądza bez każdorazowych negocjacji.
W najmie mieszkaniowym zawartym na czas nieokreślony podwyżka i tak podlega ustawowym ograniczeniom (wymóg wypowiedzenia wysokości czynszu z określonym wyprzedzeniem, możliwość żądania uzasadnienia). Klauzula indeksacyjna nie obchodzi tych zasad w sposób dowolny - dobrze skonstruowana wskazuje konkretny wskaźnik, moment jego odczytu i termin, od którego nowa stawka obowiązuje.
Dla najemcy ważne jest, by indeksacja była dwustronnie czytelna: oparta na publicznym, weryfikowalnym wskaźniku, a nie na uznaniu właściciela. Zapis typu "czynsz może być corocznie podnoszony o wskaźnik CPI za rok poprzedni" jest przewidywalny; zapis "o wskaźnik nie niższy niż inflacja" daje wynajmującemu furtkę do dowolnych podwyżek.
Przykład: Umowa najmu przewiduje coroczną indeksację o wskaźnik inflacji za poprzedni rok. Przy czynszu 3000 zł i inflacji 4% w danym roku stawka od kolejnego okresu rośnie do 3120 zł. Gdyby inflacja wyniosła 12%, czynsz wzrósłby do 3360 zł - dlatego najemcy wolą umowy z górnym limitem (cap) indeksacji.