CPI / Inflacja

CPI (Consumer Price Index), po polsku wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych, mierzy, o ile zmieniły się przeciętne ceny w gospodarstwach domowych w danym okresie względem okresu odniesienia. To podstawowa miara inflacji w Polsce — gdy mówi się, że inflacja wyniosła X procent, niemal zawsze chodzi właśnie o CPI rok do roku. Liczy go GUS na podstawie tzw. koszyka inflacyjnego, czyli reprezentatywnego zestawu wydatków przeciętnego konsumenta.

Dla rynku nieruchomości CPI działa na dwa sposoby. Po pierwsze, jest punktem odniesienia dla cen mieszkań: wzrost cen m kw o 8 proc. przy inflacji 8 proc. oznacza, że realnie mieszkania nie zdrożały — utrzymały tylko siłę nabywczą. Po drugie, CPI jest narzędziem urealniania umów: wiele umów najmu przewiduje coroczną waloryzację czynszu o wskaźnik inflacji, a sama indeksacja opiera się na publikowanym przez GUS odczycie CPI.

Trzeba pamiętać, że CPI to wskaźnik całego koszyka, a nie poszczególnej kategorii. Inflacja żywności, energii czy usług bywa zupełnie inna niż wskaźnik ogólny. Do oceny trwałej presji cenowej, oczyszczonej z najbardziej zmiennych pozycji, ekonomiści patrzą dodatkowo na inflację bazową. Bieżące odczyty CPI są wielkością zmienną — aktualną wartość należy sprawdzać w publikacjach GUS.

Przykład: Najemca płaci 2 500 zł czynszu, a umowa przewiduje coroczną waloryzację o CPI. Gdy GUS poda inflację 6 proc., czynsz od kolejnego okresu rośnie do 2 650 zł miesięcznie.

Pojęcia powiązane