Zaliczka eksploatacyjna

Zaliczka eksploatacyjna to comiesięczna przedpłata na koszty utrzymania budynku i części wspólnych, którą mieszkaniec wnosi do wspólnoty lub spółdzielni przed faktycznym rozliczeniem tych kosztów. Nie jest stałą opłatą za usługę, tylko szacunkiem rocznych wydatków podzielonym na dwanaście rat. Po zamknięciu roku następuje rozliczenie: niedopłatę trzeba dofinansować, nadpłatę zwraca się albo zalicza na kolejny okres.

Mechanizm dotyczy przede wszystkim kosztów zależnych od zużycia oraz pozycji trudnych do dokładnego przewidzenia z góry: ogrzewania, podgrzania wody, czasem wywozu odpadów. Wspólnota nie zna jeszcze rzeczywistych rachunków za cały rok, więc pobiera zaliczkę na podstawie zużycia z poprzednich okresów. Dlatego po sezonie grzewczym część mieszkańców dostaje dopłatę do oddania, a część — wezwanie do uzupełnienia.

Warto odróżniać ją od stałej części opłaty, czyli kosztów niezależnych od zużycia (zarządzanie, sprzątanie, fundusz remontowy), które składają się na czynsz administracyjny i zwykle nie podlegają rocznemu rozliczeniu. Wysokość zaliczki ustala uchwała wspólnoty i może zmieniać się z roku na rok, gdy rosną ceny energii czy usług.