Stan surowy
Stan surowy to etap budowy, na którym powstała już konstrukcja budynku, ale nie ma w nim jeszcze instalacji, tynków ani wykończenia. W praktyce rozróżnia się dwie odmiany. Stan surowy otwarty oznacza gotowe fundamenty, ściany konstrukcyjne i strop oraz więźbę dachową, lecz bez pokrycia, okien i drzwi: budynek stoi, ale jest otwarty na zewnątrz. Stan surowy zamknięty to ten sam obiekt już zadaszony, z osadzonymi oknami i drzwiami zewnętrznymi, czyli zabezpieczony przed wodą i mrozem, choć wewnątrz wciąż surowy.
| Cecha | Stan surowy otwarty | Stan surowy zamknięty |
|---|---|---|
| Konstrukcja, ściany, strop | tak | tak |
| Dach z pokryciem | nie (sama więźba) | tak |
| Okna i drzwi zewnętrzne | nie | tak |
| Ochrona przed pogodą | brak | pełna |
Stan surowy odnosi się do budowy domu od podstaw zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, podczas gdy spotykany na rynku pierwotnym stan deweloperski dotyczy mieszkania, które ma już instalacje i tynki, ale brakuje mu wykończenia. To dwa różne punkty na osi zaawansowania prac. Dla kogoś budującego dom systemem gospodarczym stan surowy zamknięty bywa naturalnym etapem przerwy, na przykład na zimę, bo budynek jest już chroniony, a prace wewnętrzne można podjąć później.
Przykład: Inwestor zleca firmie doprowadzenie domu jednorodzinnego pod Krakowem do stanu surowego zamkniętego: mury, strop, dach z dachówką, okna i drzwi wejściowe. Resztę, czyli instalacje, tynki i wykończenie, planuje wykonać własnym tempem przez kolejny rok, a zabezpieczony budynek może spokojnie przezimować bez ryzyka zalania.