Wskaźnik intensywności zabudowy

Wskaźnik intensywności zabudowy to liczba opisująca, jak gęsto można zabudować działkę. Wyraża stosunek sumy powierzchni wszystkich kondygnacji nadziemnych budynku do powierzchni działki budowlanej. Im wyższa wartość, tym większą kubaturę da się postawić na danym gruncie — wskaźnik 0,8 oznacza, że łączna powierzchnia kondygnacji może wynieść 80% powierzchni działki, a wartość powyżej 1,0 dopuszcza budynek wielokondygnacyjny.

Wskaźnik ustala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zwykle podając zakres dopuszczalny (np. od 0,3 do 1,2). Gdy planu nie ma, intensywność wynika z decyzji o warunkach zabudowy, dopasowanej do otoczenia. To jeden z parametrów, które realnie przesądzają o opłacalności gruntu inwestycyjnego: ta sama działka przy wskaźniku 0,4 i przy 1,5 ma zupełnie inny potencjał i inną cenę.

Wartość wskaźnika trzeba czytać razem z pozostałymi parametrami planu, bo żaden nie działa w izolacji: maksymalną wysokością zabudowy, linią zabudowy oraz minimalnym udziałem powierzchni biologicznie czynnej. Dopiero ich wspólne ograniczenia wyznaczają realną bryłę, jaką da się zmieścić na działce. Zanim kupisz grunt pod inwestycję, sprawdź ten wskaźnik w MPZP — to on, a nie sama wielkość parceli, decyduje o tym, ile metrów da się sprzedać.