Suburbanizacja
Suburbanizacja to proces rozlewania się miasta poza jego ścisłe granice: ludność, zabudowa mieszkaniowa i część usług przenoszą się z gęstego centrum do podmiejskich miejscowości i wsi w zasięgu codziennych dojazdów. Mieszkańcy szukają tam większego metrażu, własnego ogrodu, ciszy i niższej ceny metra, godząc się w zamian na dłuższą drogę do pracy, szkoły czy lekarza.
Zjawisko ma w Polsce dwa wyraźne oblicza. Z jednej strony obwarzanek wokół dużych miast rośnie, powstają osiedla domów jednorodzinnych i szeregowych, a grunty rolne zmieniają przeznaczenie na budowlane. Z drugiej niekontrolowana suburbanizacja rodzi koszty: korki na drogach dojazdowych, brak chodników i kanalizacji, długie linie infrastruktury oraz zależność od samochodu, gdy komunikacja zbiorowa nie nadąża za nową zabudową.
Dla kupującego dom pod miastem suburbanizacja to konkretne pytania do zadania przed zakupem: jak długo realnie trwa dojazd w godzinach szczytu, czy działka ma dostęp do kanalizacji i sieci, jak wygląda infrastruktura i plany jej rozbudowy oraz czy okolica nie zabuduje się chaotycznie. Niższa cena metra na przedmieściach bywa realnie droższa, gdy doliczy się czas, paliwo i koszt brakujących mediów.
Przykład: Rodzina sprzedaje mieszkanie w centrum Warszawy i kupuje dom w gminie oddalonej o 25 kilometrów, gdzie za tę samą kwotę dostaje znacznie większą powierzchnię i ogród. Po przeprowadzce odkrywa jednak, że dojazd do pracy w godzinach szczytu zajmuje ponad godzinę, a działka wymaga przydomowej oczyszczalni, bo kanalizacja dojdzie tu dopiero za kilka lat.