Podnajem

Podnajem polega na tym, że najemca oddaje wynajmowany lokal — w całości lub w części — do używania kolejnej osobie na podstawie odrębnej umowy, sam pozostając stroną pierwotnego najmu wobec właściciela. Powstaje wtedy łańcuch dwóch umów: właściciel–najemca oraz najemca (jako wynajmujący) – podnajemca. Kluczowa zasada: do podnajmu lokalu mieszkalnego najemca potrzebuje zgody właściciela, chyba że umowa najmu wyraźnie stanowi inaczej.

Najemca, który podnajmuje, nie przestaje odpowiadać wobec właściciela. Za czynsz i stan lokalu odpowiada nadal on, a dodatkowo odpowiada za działania podnajemcy jak za własne. Podnajem nie może też trwać dłużej niż najem główny — gdy gaśnie umowa właściciela z najemcą, automatycznie traci podstawę umowa z podnajemcą. To rozwiązanie bywa kuszące jako sposób na obniżenie własnych kosztów (np. odstąpienie jednego pokoju), ale podnajem bez zgody właściciela jest częstą podstawą wypowiedzenia umowy.

Warto odróżnić podnajem od cesji umowy najmu: przy cesji najemca wychodzi z umowy, a jego miejsce zajmuje ktoś inny; przy podnajmie pierwotny najemca pozostaje w grze. Szczegóły praw i obowiązków obu stron opisuje przewodnik: najem długoterminowy. Zobacz też pozycję podnajemca.

Przykład: Najemca trzypokojowego mieszkania w Łodzi za 3000 zł podnajmuje jeden pokój studentowi za 1100 zł, mając na to pisemną zgodę właściciela. Wobec właściciela nadal odpowiada za całe 3000 zł czynszu i za to, w jakim stanie student utrzymuje swój pokój.

Pojęcia powiązane