Dostępność architektoniczna

Dostępność architektoniczna to taki sposób zaprojektowania i urządzenia budynku oraz jego otoczenia, by mogły z niego swobodnie korzystać osoby z niepełnosprawnościami, seniorzy, rodzice z wózkami i każdy, kto ma trudność z pokonywaniem schodów czy progów. Nie chodzi o pojedynczy gadżet, lecz o ciąg bez barier: od miejsca parkingowego, przez wejście, hol i windę, aż po wnętrze lokalu.

W polskich budynkach mieszkalnych podstawowe wymagania w tym zakresie wynikają z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Dotyczą one m.in. szerokości drzwi i korytarzy, pochylni przy wejściu zamiast lub obok schodów, dostępnej kabiny dźwigowej oraz braku progów na trasie dojścia. Dla budynków oddawanych do użytku publicznego i części inwestycji mieszkaniowych obowiązują dziś ostrzejsze normy niż dla starszego zasobu, dlatego nowe osiedla bywają znacznie bardziej przyjazne niż kamienice czy bloki z wielkiej płyty bez windy.

Dla kupującego to realny czynnik wartości, a nie tylko kwestia komfortu. Mieszkanie na parterze z bezprogowym wejściem albo lokal w budynku z windą i pochylnią ma szersze grono potencjalnych nabywców i najemców, łatwiej je też utrzymać w cenie, gdy kupujący się starzeje. Warto sprawdzić nie tylko sam lokal, ale całą drogę dojścia od ulicy. Szerzej o temacie piszemy w sekcji dostępność.